istna rewolucja!

Wciąż trybię i jarzę: nieznane perły polskiego psytrance'u

2009-11-03T15:04:00.004+01:00

Jakby nie patrzeć - Stachursky był pierwszy.
- Borys

1999: Chłosta

stachursky nagral swoje 'ok computer'.
– damian, 25/10/2009 22:43, forum porcys.com

2009: Dosko

MODLTA SIE

2009-11-03T02:39:00.001+01:00

Motyw przewodni:
It's the end of the world as we know it
- R.E.M.

Chwilę po obejrzeniu filmu "Rezerwat" stwierdzam, że bajki do mnie nie trafiają, nawet nasączenie kory mózgowej alkoholem nie czyni jej bardziej podatną na pierdoły. Jakieś "Zera" to już bardziej. (Ha, mylę "Ą" z "Ę", ja wam mówię jest dobrze, ale nie najgorzej jest.)

Argh!

...

następuje
PROROCTWO

Widziałem to.... PODOBNO. Podobno niedługo nastąpi koniec świata. Tzn. świata jakiego znamy. WSZYSCY UMRZEMY A NASZE DZIECI BĘDĄ BRZYDKIE. Jezus z Ryjo De Żanejro przewróci się do morza, chociaż w chwili obecnej wcale nad morzem nie stoi. Tylko nad miastem. Czyli że miasto zniknie pod wodą. OJEJU! Pancernik U.S. Marine w wyniku sztormu wbije się w Biały Dom. To nic, że miasto Waszington nie leży nad morzem. WSZĘDZIE BĘDZIE MORZE, gdyż rozpuszczą się bieguny i wszędzie będzie dużo wody. (Słowa "wszędzie" i "będzie" rymują się, czyż nie świadczy to o rozpuście waszego świata!!!???) Będzie GLOBALNA BIEGUNKA. Woda będzie pochodziła z rozpuszczenia się biegunów. Zaleje wszystko!!! Centra handlowe, klatki schodowe, powiadam: WSZYSTKO CO ZNACIE I LUBICIE I CZEGO CHCECIE. Zaleje wasze hamburgery, wasze ulubione browary, po trzykroć zaleje UNIWERSYTETY, biblioteki porosną GLONAMI, wszystko przesiąknie, na wszystkim wylęgnie się APOKALIPTYCZNA MEDUZA o dwunastu mackach, które oplotą ŚWIAT JAKI ZNACIE!!!!!11 I tylko nieliczni, tylko WIELKA PIĄTKA zaopatrzona w ŚWIĘTY AQUALUNG! Tylko oni odratują wasz świat. POWIADAM WAM WIELKIMI LITERAMI: WIELKA PIĄTKA WYBRAŃCY ŚWIĘTEGO AQALUNGU!!! MÓDLTA SIĘ!!!

AMĘ.

KONIEC PROROCTWA

Zabawy formalne

2009-10-27T18:57:00.001+01:00

Zawiesił mi się mózg. Kontrolka miga na zielono, ale martwo, w regularnych odstępach czasu. Nie mogę się zresetować, bo przecież zawiesił mi się mózg. Potrzebuję ingerencji z zewnątrz. Może coś się stanie nieoczekiwanego, na przykład sąsiad z góry nagle walnie czymś ciężkim w swoją podłogę, a mój sufit. Sąsiad z góry, który ma permanentną zwiechę od trzech miesięcy, który dzięki tej zwiesze nie dokucza społeczności, jak zwykł robić wcześniej. Który niemrawo funkcjonuje na swoich dwudziestu czterech metrach kwadratowych i od czasu do czasu oznajmia to zrzucaniem czegoś ciężkiego na podłogę. Może nawet własnego ciała.

Człowieku, no przewróćże się, zahałasuj, daj impuls do jakiegoś działania! Nie słychać. Być może przewrócił się wcześniej i teraz leży na podłodze, więc przez jakiś czas nie przewróci się znowu, chyba że horyzontalnie, ale tego już słychać nie będzie. Trzeba znaleźć coś innego. Może by tak brak impulsu wziąć za impuls i popróbować przewrócić się samemu? Zamienić energię potencjalną w kinetyczną, a po ułamku sekundy na odwrót? Z jakiegoś powodu pamiętam, ile wynosi stała przyspieszenia ziemskiego, mógłbym policzyć, ile kiloniutonów pójdzie w dywan, a ile do wewnątrz mnie. Ale pewnie to nie takie proste, nie wiem, gdzie jest mój środek ciężkości i na jakiej wysokości ponad poziomem morza się znajduję, ciężko również przewidzieć, czy udałoby mi się uniknąć wyciągnięcia rąk i paść prosto jak deska. Pewnie nie. I podłoga też wygląda na krzywą, za dużo niewiadomych w równaniu.

No dobra, nie wiem, do czego zmierzają te psychofizyczne rozkminy, przecież na trzeźwo nie uda mi się specjalnie wywalić, zresztą, jezu, to głupi pomysł. Czasy kopania się kolanem w buzię z nudów mam już chyba za sobą. Dzisiaj, gdy chcę wyrwać się z marazmu poprzez zrobienie czegoś idiotycznego, mogę wymyślić coś bardziej wyrafinowanego niż robienie sobie kuku.

Wszelkie poważniejsze procesy myślowe zaczynają się u mnie zwykle od zapalenia papierosa, niech więc tak będzie i tym razem.

Zaraz wracam.

Jam niezal, jam biohazard

2009-10-22T19:10:00.002+02:00

Przed chwilą zauważyłem, że na każde wypowiedziane przez współlokatora (współlokatola, lol) zdanie odpowiadam odruchowym „a tam, pierdolisz”, bez żadnego zastanowienia. Przykładowo: Maciek mówi: „Ale zimno.” I chociaż faktycznie jest zimno, moją pierwszą reakcją jest wulgarna negacja. O czym to świadczy? Może po prostu jestem niezal?

W kwestii ogarniania tego, co się działo podczas przerwy w nadawaniu: kogoś może zastanowić nowy layout, a konkretnie obrazek w szczycie strony oraz podtytuł. „Jebie tu mokrą lodówką” to kwestia, która padła z moich ust podczas sierpniowej akcji rozmrażania biednej, rozklekotanej chłodziarki za pomocą noża. Skończyło się to oczywiście uszkodzeniem zamrażalnika i serią śmieszno-strasznych wypadków, o których średnio chce mi się pisać. Tak czy owak lodówka zadziałała znów i działa nadal, a wydarzenia z nią związane upamiętnia obrazek autorstwa Maćka, który pod moją nieobecność sklecił nowy layout. (W ogóle to „pod moją nieobecność” brzmi, jakbym, nie wiem, leżał gdzieś w szpitalu albo siedział za przemyt na Filipinach, hih. Wykorzystam to do budowania własnej legendy.)

A aktualnie jestem siedliskiem wirusów, bakterii i drobroustrojów. Jestem biohazard. Nawet pani doktor na mój widok burknęła coś w stylu „Tylko niech mnie pan nie zarazi!” Dla dobra świata nie wychodzę z domu.

Dzień dobry, dobry wieczór

2009-10-22T18:08:00.002+02:00

(Czy istnieje w polskim języku rzeczownik nazywający proces stawania się coraz bardziej zblazowanym? Jakieś, nie wiem, „blazowanie”? „Blazacja”? A chuj z tym, jeśli nie istnieje, to tym lepiej, będzie efektowne wejście.)

BUM! (lub inny odgłos efektownego wejścia)

Witam wszystkich zgromadzonych! Na wstępie uprzedzam: ostatnio nadużywam wykrzykników. Przypuszczam, że jest to wynik uświadomienia sobie własnego ekstrawertyzmu. A może nawet ekstrawerteryzmu (o, to fajniejsze, chwytliwe takie, na tytuł dobre!). Wiem, wiem, że ostatniej publikacji stuknęło prawie pół roku. No. Działo się wiele. Sesja minęła, były wakacje, nastąpiły różne przetasowania polityczne, wystąpiły różne zespoły muzyczne, w międzyczasie wybuchło wiele afer o śmiesznych nazwach, bojkotowano PZPN, umarł Michael Jackson, były różne sondaże, które pokazywały to i owo, wielu studentów nie zdało egzaminów, podrożały papierosy, Buzka wybrali na jakieś ważne stanowisko, a Cimoszewicza na jakieś inne ważne stanowisko nie wybrali; ponadto Obama dostał Nobla. No. Działo się wiele bardzo ciekawych rzeczy, mających mniejszy/większy wpływ na nasze życia, wprawiających w ruch tryby historii, przewracających kostki czasu, , bla bla bla i chuj.

No i zapultałem się. A chodzi po prostu o to, że nie lubię wracać po przerwach. I nie umiem streszczać. Może pomału się jakoś to wszystko ogarnie.

PS. A, zapomniałem i teraz nie wiadomo, o co biega z tym efektownym wejściem. To może w ramach rekompensaty wkleję wam podnoszący na duchu obrazek znaleziony iks dowolnych jednostek czasu temu (w sensie bardzo dawno):

OMG OMG LOL

2009-06-09T23:24:00.004+02:00

(Wczoraj nie mogłem zasnąć, póki nie przypomniałem sobie, jak nazywała się ta mała pinda z "Wesela", co z Chochołem miała sprawę. OMG.)

Teraz słucham sobie pani, co się ukrywa pod uroczym (?) pseudonimem Little Boots i, niestety niestety, stwierdzam, że jakie czasy, taki pop. Nie wiem, kto jej napisał, że "podobna do Bowiego i Garego Numana" na lastowym profilu, brr. Ystne ojrowizyjne popłuczyny po Robyn. Ja rozumiem się odmóżdżać, ale nie, nie tym, nie dziś, nie jutro, precz! (Myśli mi się, że lekka zmiana nazwy na "Little Boobs" zachęciłaby większe grono.)

Wcześniej wyczaiłem coś, co się nazywa Japandroids i jest dwoma panami z kanadyjskiego garażu. Przypomniały mi się wesołe czasy DFA1979 i mniej wesołe czasy mclusky'ego. Teraz czasy są również niewesołe, przyroda podkreśla przeżycia wewnętrzne bohaterów, pada, leje, niebo się otwiera, nade wszystko sesja, sesja, po trzykroć przeklęta sesja, poniedziałek wtorek środa, zaliczenie egzamin, egzamin zaliczenie, żeby to się chociaż rymowało, ale ni chuja. Ostateczne podanie do dziekana, all hail to the dziekan. Niestety, jam nie milijon, bo za milijony nie cierpię katuszy, a jedynie za drobniaki. Rozdrabniam się na drobne. Co do za milijony kochania, to już jest kwestia osobna, gdyż moje uczucia wewnętrzne są komu trzeba przejawiane bezinteresownie. Mimo tego - jako rzekłem - czasy są niewesołe. Żebym jeszcze był jak jaki Kordian czcigodny ze szczytu, z obrazu C. D. Friedricha, byłoby malowniczo, byłoby jako takoś. Acz ostał mie sie jeno balkon z pleśnią po podłodze pełznącą i paskudne papierosy.

Au siala la la, kolaż dźwiękowo, oczowo, elo.

Warszawa. Wstałem. Z łóżka. Podłoga. Kapeć. Ona. Ja na niej. Ona na mnie. Nogami. Śpiącymi, splątanymi. Wczoraj. Dziś - sam. Staję na nogach. Swoich.
- Miron Białoszewski, Pamiętnik z powstania warszawskiego

Czytam za dużo, a i tak wszystko harry potter.

Z cyklu "manifest na dziś": odc. 1. pt. nonkonformizm:

http://i614.photobucket.com/albums/tt222/bunnycukino/blog/manifestnadzi.jpg

Lubimy

2009-05-13T11:29:00.002+02:00

100% żywotności

2009-05-07T02:29:00.002+02:00

A zatem stało się. Złapałem się na tym, że zaczynam uważać Microsoft za mniej nietrendi. Nie wiem, czy to wynik jakiejś ich kampanii reklamowej, czy po prostu produkty mają lepsze teraz (no Siódemka, proszę ja was, śmiga, choć beta; Word 2007 takoż, i ogólnie fajny). W każdym razie nie czuję niesmaku kradnąc ich nowe wyroby. Punkt dla nich.

Warszawa dzisiaj była brzydka, Warszawie dzisiaj spłynął makijaż i powyłaziły wszystkie bruzdy. Nie pozwoliła mi wywiesić ubrań na balkonie, poprzeganiała ludzi z murków, kazała im przestać trzymać się za ręce i pochować głowy pod parasolki. Kaprysiła. Wolałem jej nie podpadać, przesiedziałem cały dzień w domu, łamiąc sobie palce nad pracą roczną z historii literatury. Roztrząsając dwa dzieła dwóch smutnych, szlachecko spasionych, podkręcających wąsa renesansiarzy. Pierwsze o córce, co to przypadkowo kosą zahaczona jest (niczym kłos młody), w drugim matka, która już więcej nie otworzy biblii (płacz-li, ziemski zborze). W przyklęku bicie pięściami gołej ziemi, darcie włosów/szat w żałobie, jak tu tańczyć z nogą w grobie, skrzynia się zamyka, serce już nie pika. A mi właśnie jak na złość pika, telepie coraz szybciej w ramach protestu. I arytmicznie nadaje Morsem: „Precz z funeraliami! Wiosna! Żyć! Eliksiru, esensji życia daj mi!”

Załączyłem sobie zatem półfinał Ligi Mistrzów. 100% żywotności! Czelsi u siebie mało co Barcelony nie opykuje, Ballack macha łapami wokół sędziego (karniak miał być, a nie ma), Drogba chce sędziego bić, sędzia (Norweg skądinąd) otacza się grubymi badygardami (o wyglądzie Notoriousa B.I.G.’a) i wlepia żółte papiery. Na majku niezawodny Szpaq podlewa całe zajście soczystym sosem swojego flow wedle prawideł starej szkoły. (I nagle jego rzucone znienacka „...gdy Milan przegrał z Liverpoolem 3:3...” jawi mi się jako absolut. Nie istnieje lepsze podsumowanie tamtego finału.)

W jakiś cudowny sposób mecz kończy się dobrze, tj. dalej awansuje Barcelona. W międzyczasie zaczynam rozmieć fenomen piłki nożnej. Każdy z nas, dużych chłopców, może zawrzasnąć: „TAM PODAJ KURWA!” i pomyśleć, że przecież „ja zrobiłbym to lepiej, gdybym tylko trochę poćwiczył. I od urodzenia był trochę głupszy, hehehe.” Ja na przykład, leżąc na tym oto tapczanie, wierzę, że mógłbym być każdym, mógłbym nawet grać lepiej niż Pele i Bońki. Sęk w tym, że jestem stworzony do wyższych celów. A poza tym mi się nie chce.
.

Love you all

2009-04-08T15:17:00.006+02:00

Cudny, nieoczekiwany remiks radioheadowego Reckonera autorstwa jakichś (jakiegoś? jakiejś?) The Twelves uświadomił mi, że ostatnio samoistny odwrót od mister Yorke'a i ekipy. (Przy okazji przypomniano mi jak pisać "dwanaście" po angielsku, w którym miejscu który consonant.) Wczoraj nagłe znużenie słuchaną dotychczas muzyką, z zaciętą miną wyczyszczenie zawartości ipłoda, nowych rzeczy wrzucenie. I właśnie, Radioheadów nieświadome pominięcie. Dziwnie mi to mówić/pisać, ale Thom momentami rzeczywiście nazbyt wyje.

Wiosna wagi ciężkiej. Codzienna obserwacja najnowszych trendów, kolorów, tekstyliów przez okno i z balkonu. Jaki odcień ortalionu podkreśli moją skomplikowaną osobowość? Prosto czy Stoprocent? Dolcze czy Gabbana? Czapeczki w czaszeczki z daszeczkami, ale daszeczek prosty musi być! Zginało to się 10 lat temu Szikago Bullsy, tera to wieś. W pastelowych lakostach, w postawionych kołnierzach siła. Czasem któremuś lamusowi dupa wylezie ze spodni, innego ucapi policja na picie na publicznym murku, śmichy-chichy, Dobre ciuchy i ogólna szydera z mojej strony. Nie żal mi chłopców w skarpetkach-stópkach.

Obudzony przez pana listonosza, który zechciał doręczyć mu cedek Świetlików, przepojony miłością dla świata i chęcią posiadania stojącej pod blokiem starej beemki były katolik życzy wszystkim zainteresowanym wesołych świąt. Amen, bracia i siostry.

Na pusty żołądek

2009-03-26T10:46:00.007+01:00

Jest 9.36. Wstałem dwadzieścia minut temu. Heh, nie przypominam sobie, kiedy ostatnio o tej porze byłem na nogach. Jest jasno, biało i strasznie zimno. Popijając na balkonie obrzydliwą, rozwodnioną kawę podjąłem decyzję o olaniu zaczynających się za kwadrans zajęć z poetyki. Przypuszczalnie jest to decyzja błędna i brzemienna w konsekwencje. Tym lepiej. Obudziłem się dzisiaj z poczuciem zbliżającej się małej katastrofy i chęcią zaangażowania się w nią całym sercem.

Poranny papieros jak zwykle wypalony na głodniaka. Do tego kawa. Teraz komputer, newsy ze świata, wszystko na biedny, pusty, nieprzygotowany na nic żołądek. W tle winamp. To hell with good intentions zespołu Mclusky, jakże adekwatnie do sytuacji. Jakże niezdrowo.

Co tam, panie, nowego, ciekawego? Z TVN24.pl: jakiś sędzia piłkarski znów trafił do paki; Korea Północna znów ostrzy na kogoś zęby i wystrzeliwuje jakąś rakietę w niewiadomym celu; biednego Baracka jakieś rednecki znów chcą pozbawić prezydentury, twierdząc, że nie urodził się w Stanach; w centrum Warszawy zaczną wyrastać imponujące wieżowce, które zasłonią całkiem PKiN i po raz pierwszy od pięćdziesięciu lat nie będzie obciachu; "dwie trzecie haseł wpisywanych ostatnio w wyszukiwarce Google dotyczy „złamanego penisa” lub „złamanego prącia” - alarm wśród internautów wywołał serial Grey's Anatomy, znany też w Polsce jako Chirurdzy."

T.Love - Jest super

Próbuję sobie przypomnieć, czy Janusz Korwin Mikke nie proponował kiedyś zalegalizowania korupcji. Wydaje mi się, że taki postulat padł, a JKM idealnie pasuje do obrazka. Jakiś felieton w którejś Angorze, tak, tak, Janusz, to na pewno on. Jego genialny w swej prostocie pomysł powraca do mnie za każdym razem, gdy słyszę/czytam o sprzedawaniu meczów. Teraz sytuacja jest nieuczciwa, bo na wszystkim trzymają łapę jacyś ludzie pod pseudonimami. Jakaż byłaby to rewolucja, gdyby wyniki spotkań najzwyczajniej w świecie wystawiano do publicznej licytacji! Zaraz zaczęto by organizować ściepy i każde z nas miałoby okazję wpłacić piątkę na zwycięstwo Lecha czy innej Legii - to by dopiero była identyfikacja z drużyną. Wyniki licytacji ujawniałyby się dopiero podczas meczu i wszyscy byliby zadowoleni, nikogo nie trzeba by wyprowadzać o piątej rano w kajdankach i z głową owiniętą ortalionową kurtką. Zatem postulat: traktujmy nieco poważniej Korwina Mikke - facet przemyślał to wszystko lepiej, niż się wydaje.

Co do wieżowców w Warszawie - zdecydowane, głośne tak! Wygonić żuli spod Pałacu, zamiast nich wylać beton, niech się pnie nasza stolica. Niech sięgnie nieba, wtedy wszyscy będziemy mieli ładne, duże, klimatyzowane biura z zapachem wunderbaumów i z widokiem na uśmiechnięte twarze w oknach innych biur. Będziemy mogli sobie nawzajem pomachać. A Warszawa faktycznie będzie wyglądała jak w tych wszystkich Magdach M.

O złamanych prąciach nie mam siły pisać. Nie dzisiaj.
.

Tytułem wstępu

2009-03-25T17:05:00.005+01:00

Witam Panie i Panów w nowej wersji bloga.

Zmiany w v2.0:
-brak reklam (chyba, że pewnego dnia autor zechce dorobić sobie na Google AdSense i zaczną się tutaj wyświetlać reklamy penis expanderów);
-nowy adres (wygląda na to, że autor wyrósł z ksywy; poza tym uważa, że ma ładne nazwisko);
-więcej bajerów (obrazki, filmiki, empetrójki, czyli wszystko to, czego nikomu wcześniej nie brakowało);
-nowy, dziadowski wygląd (z którym w miarę możliwości postaram się coś zrobić).

Jeśli komuś się chce/uważa, że warto/jest ciekawy/cokolwiek to archiwum jest nadal dostępne pod http://gocu.blog.onet.pl. Blogspot daje możliwość przeniesienia z zewnątrz starych postów, ale trzeba by robić to ręcznie, a w tym momencie raczej mi się nie chce. Kiedyś się za to zabiorę, zrobię jakąś selekcję itd.

Blog raczej nie umrze. Muszę dużo pisać.
.